Kind zijn van de koning brengt in ons land een aantal zware verantwoordelijkheden met zich mee. Zo wordt ieder kind van de koning van België volgens de grondwet Senator van Rechtswege. Wanneer je dus als zoon of dochter van koning Albert je 18de verjaardag viert, vier je niet alleen dat je klaar bent voor je rijbewijs, maar ook dat er voor de rest van je leven een zitje voor je klaarstaat in de Senaat. Het grote voordeel is wel dat je er niet aanwezig hoeft te zijn en hier niet voor afgestraft kan worden door de kritische kiezer. Sterker nog, het wordt zelfs aangemoedigd om niet aanwezig te zijn en vooral om je als kind van de koning zoveel mogelijk buiten het debat te houden. Vergeet ook niet dat een Senator kan rekenen op de parlementaire onschendbaarheid.
Maar op die manier krijgt de prins nog geen brood op de plank. Er werd gelukkig al snel een legitieme oplossing gevonden. Prins Laurent zou zich, net als zijn broer en zus, gaan voorbereiden op zijn eventuele koningschap. Een degelijke voorbereiding vraagt tijd, maar vooral ook geld. Bovendien is hij 12de troonopvolger, dus de opvolging van prins Laurent moet in ieder geval serieus genomen worden. Serieus genoeg om jaarlijks 272.682,88 euro* aan te spenderen, want dat is de dotatie die de federale regering vanaf 2001 voor hem voorzag.
Tweehonderdtweeënzeventigduizend zeshonderdtweeëntachtig euro per jaar! Voor het geval dat zowel prins Filip, prinses Elisabeth, prins Gabriël, prins Emmanuel, prinses Eléonore, prinses Astrid, prins Amadeo, prinses Maria-Laura, prins Joachim, prinses Luisa-Maria en prinses Laetitia-Maria komen te gaan en prins Laurent de troon moet bestijgen. Zoals ik al zei: volledig terecht! De buitenlandse koningshuizen zouden beter een voorbeeld nemen aan het Belgische systeem. Al die prinsen en prinsessen die gaan werken voor hun geld, zouden hun taak als mogelijke troonsopvolger heel wat serieuzer moeten nemen.
Maar tegenwoordig gaan er zelfs in ons land stemmen op om de dotatie van prins Laurent in te perken of zelfs helemaal af te schaffen. In 2007 verscheen het bericht dat zes op de tien Vlamingen de dotatie voor prins Laurent liever afgeschaft zien. Ook in politieke kringen wordt hier steeds meer steun voor gevonden, onder andere van senator Pol Van Den Driessche, een collega van de gedupeerde. Hij vond het bovendien een goed idee om zijn plannen om de dotaties te beperken bekend te maken op de dag dat koning Albert en koningin Paula hun gouden huwelijksjubileum vierden. Hij wil het loon van de prins afschaffen tijdens de zwaarste economische crisis van de eeuw. Een man van 45 zonder enige werkervaring op zo een moment op de arbeidsmarkt droppen, ik mag er niet aan denken.
Mijn boodschap is dan ook: laat prins Laurent met rust! Ik zou niet graag in zijn schoenen staan. Want een voorbereiding op de troon betekent niet meer of minder dan wachten tot heel je familie gestorven is. Het is onrechstreeks hopen dat al je broers, zussen, nichtjes en neefjes de pijp uitgaan zodat jij de troon mag bestijgen. Al het geld van de wereld kan zo een gruwelijke, onmenselijk zware opdracht niet compenseren.
En dan zwijg ik nog over de moeilijkheden met zijn KINT.
*Dit bedrag wordt uiteraard ieder jaar aangepast aan de index.
Het parlement heeft je blog bijkbaar gelezen: sinds 11 november krijgt Prins Laurent zo'n 10% minder. Naast het wegvallen van de schimmige onkostenvergoeding van KINT is dit opnieuw een zware slag voor de telg van het Huis von Saxen-Coburg. Een waarlijk annus horribilis. Hij krijgt nu nog nauwelijks € 25 per uur. Vierentwintig uur per etmaal en 7/7 natuurlijk, want een koningskind ben je niet alleen tijdens de werkuren: je bent het of je bent het niet. To be or not to be.
BeantwoordenVerwijderen