Wie had dat verwacht?

Exact 1 jaar geleden, op 29 december 2008, stond op alle Belgische voorpagina’s te lezen dat Herman Van Rompuy de nieuwe premier werd. Hij zou, tegen wil en dank, de regering leiden tot 2011. Zijn onfortuinlijke voorganger, Yves Leterme, kwam terecht op het ministerie van Buitenlandse Zaken.

De aanstelling van Van Rompuy werd afgedaan als een “vergiftigd geschenk”. Hij zat opgezadeld met de onafgewerkte dossiers van Leterme I en zou in het voorjaar al heel wat stevige zaken moeten verwerken. Hij kreeg meteen “struikeldossiers” als de staatshervorming, de begroting en asiel en migratie voorgeschoteld.

Kerstgeschenk

Het nieuws van Van Rompuy en de hele hetze er rond was slecht nieuws voor alle journalisten die zich verheugd hadden op een aantal rustige dagen tijdens het traditionele politieke reces. De eindejaarslijstjes lagen al maanden op voorhand klaar, alle originele invalshoeken voor de kerst- en nieuwjaarskranten waren al uitgewerkt en hier en daar moest nog wat geschreven worden over de nieuwe BOB-campagne. Er werd met halve bezetting gewerkt en de deadline leek niet meer dan een stipje aan de horizon. Maar die welverdiende rust werd hen niet gegund. De aanstelling van Van Rompuy gooide roet in het kerstmaal. De voorverpakte nieuwjaarsedities moesten opnieuw omgegooid worden. De journalistieke impact van dat nieuws moet ongeveer even groot geweest zijn als die van de de tsunami van tweede kerstdag 2004.

Vandaag, een jaar later, is het weer stil op de redacties. De kranten en tijdschriften staan weer vol met eindejaarslijstjes. Music For Life heeft opnieuw een recordopbrengst gehaald en de radiozenders maken zich klaar voor hun traditionele top zoveel-duizend. Maar wat mij dit jaar vooral opvalt in die eindejaarslijstjes, is dat er naast de Nobelprijslaureaat Barack Obama een nieuwe grootheid met internationale allures is opgestaan. Herman Van Rompuy, de man die een jaar geleden met volle tegengoesting, in de herfst van zijn politieke carrière nog premier moest worden, voert nu de populaire lijstjes zonder moeite aan. Van Rompuy wordt de eerste Europese president. Ik kan mij alleen maar aansluiten bij de talrijke jaloerse politici die allemaal eensgezind over hét nieuwsitem van het jaar getuigen met de woorden “wie had dat verwacht?”.

Belgische trots

“Haiku Herman” neemt vrijdag officieel plaats op zijn Europese troon. Zijn carriére heeft een boost gekregen die zelfs in een Disneyfilm als overdreven zou worden afgedaan. Hij is de held van Vlaanderen en Wallonië en moet ons land terug wat internationale geloofwaardigheid geven. En dat allemaal voor een man die al rustig aan het uitkijken was naar zijn pensioen.

Wie had dat verwacht
Onze Europese trots
Herman Van Rompuy